نقد و معرفی کتاب
موضوعات داغ

کتاب پیانیست اثر ولادیسلاو اشپیلمان

شوپن مرگ را به تعویق انداخت

حتی اگر فیلم پیانیستی یهودی که موفق شد به هنگام اشغال ورشو، از دست رژیم نازی، جان سالم به در بَرَد را دیده باشید، مطالعه‌ی شرح زندگی این پیانیست از زبان خودش باز هم برایتان بسیار جذاب خواهد بود. برخلاف اکثر بازماندگان هولوکاست، اشپیلمان برای رویارویی با گذشته و موشکافی آنچه رخ‌داده بود درنگ نکرد. کتاب او در سال ۱۹۴۶ به چاپ رسید. زمانی که اندوه گذشته هنوز جسم و روان او را آزار می‌داد. در بخش‌هایی از کتاب، او با لحنی آرام و به دور از خشم به توصیف اعدام‌های دسته‌جمعی می‌پردازد و برایمان تصویری از محله‌ی یهودی‌نشین که اجساد چون زباله در آن رها شده بودند؛ ترسیم می‌کند.

او بعد از فرار از قطاری که تمام خانواده‌اش را به سمت اردوگاه مرگ تربلینکا می‌برد (یک افسر پلیس متوجه شد که او پیانیستی مشهور است و اجازه داد فرار کند)، باقی جنگ را در ویرانه‌های مناطق بمب‌باران‌شده سپری کرد. برای هفته‌ها بدون غذا دوام آورد و از آب حمام نوشید تا زنده بماند. سرانجام، در بهار سال ۱۹۴۵، یک افسر آلمانی به‌طور اتفاقی او را در ساختمانی متروکه درحالی‌که میان زباله‌ها به دنبال غذا می‌گشت، پیدا کرد.

 افسر هوزِنفِلت پرسید: آیا او یهودی است؟

پاسخ داد: بله.

پرسید تخصص او چیست؟

پاسخ کوتاه بود: پیانیست.

هوزِنفِلت او را به سمت یک پیانو در گوشه‌ای از خرابه راهنمایی کرد و اشپیلمان قطعه‌ی شوالیه‌ی شوپن را در گام سی مینور نواخت.

 شاید مانند داستان‌های هالیوودی به نظر برسد اما واقعیت دارد. بخش پایانی کتاب از دفترچه خاطرات هوزِنفِلت برداشته‌شده است. او پیش از آنکه توسط روس‌ها به زندان روانه شود؛ آن‌ها را یادداشت کرده بود.

 «فراموش‌نشدنی» بهترین کلمه در توصیف این کتاب است.

متأسفانه تا امروز این کتاب به فارسی ترجمه نشده است.

سارا بوریائی

دانشجوی مطالعات ترجمه در دانشگاه علامه طباطبایی تهران هستم و گاهی مقالات کوتاه ترجمه میکنم، علاقه ی زیادی به مطالعه دارم و امیدوارم به زودی بتونم ترجمه ی یک رمان کوتاه رو شروع کنم.
برچسب‌ها
نمایش بیشتر

میترا جلالی

طراح سایت و کارشناس سئو، علاقه‌مند به ادبیات،هنر و تکنولوژی...

نوشته‌های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

17 − هفت =

بستن